FGG TIMES
సుపరిపాలనే ధ్యేయంగా
Editor: T. Vivek, Associate Editor: Prof. Raghuram Rao Akkinepally
Vol. No. I | Issue No. 5 | Monthly News Letter | May 2025
IN FOCUS
FOOD ADULTERATION - A SERIOUS HEALTH ISSUE
Food adulteration has become a serious health hazard in the state especially in Hyderabad. Right from ‘7’ star hotels to road side eateries all are indulging in food
adulteration. The number of hotels and road side eateries are existing in large number in Hyderabad and the food safety officers who are supposed to check and control adulteration are not available on proportion to number of hotels and eateries.
Telangana state has only one food testing lab at Nacharam which is unable to cope up with the large number of samples coming for test. Added to it the lab has no proper facilities and required staff. As against the sanctioned staff of 78 posts, only 11 persons are working leaving 67 posts vacant.
We understand that Government of India has sanctioned 3 more food testing labs at Nizamabad, Mahaboobnagar and Warangal. For this purpose, funds are also released but the State Government is not taking action to establish 3 new labs utilizing the funds released by Government of India.
At present there is one mobile food testing lab in the State. Government of India has sanctioned five mobile food testing labs and funds are also released. So far only five vehicles are purchased and testing equipment if yet to be purchased and fitted in the vans. In this way the State Government is not able to utilize the funds released by Government of India and they are going to be lapsed.
Earlier it was proposed to create a cell at Collectors offices to receive complaints from citizens regarding food adulteration. This proposal has remained on paper only.
Forum for Good Governance requests the Hon’ble Chief Minister t take steps to appointment more number of food safety officers, 3 more labs and 5 mobile labs. It also requested to pull up the officials for not taking action and allowing the central funds to laps.
M. Padmanabha Reddy
President
Forum for Good Governance
BAN ON SINGLE USE PLASTIC
Government of India instructed State Governments to prepare comprehensive Action plan to phase out single use plastics. Accordingly, Telangana State orders vide G.O. Ms. No. 40, E.F.S.&T department dated 1-7-2022.
The instructions contained in the said G.O. could not be implemented due to various reasons. Every department of Sate Government and Panchayat Raj institutions were made responsible to control the use of single use plastics (S.U.P.s). The G.O. did not leave the unsuspecting common man also. As per rule. XI (ii), the individual will be levied a penalty of Rs. 500/- for carrying banned single use plastic items such as Banners, Buntings, Flexies,
Flags, Plates, Cups, Spoons, Cling films, sheets used for spreading on dining tables and plastic carry bags less than 120 microns in thickness. How a common man knows the bags he is carrying is less than 120 microns. The G.O. is not realistic and not implementable. No department and local body have taken any action to implement the G.O. The better way to control the use of S.U.P. is to put a ban on manufacturing.
Indiscriminate and unregulated use of plastics, particularly S.U.P. is assuming alarming proposition in the states, whether it is in urban areas or rural areas, plastic carry bags, plates, tea cups etc, are found littered every where which ultimately find their way into
storm water drains sewage lines, chocking them leading to obstruction of flow of rainwater / sewage.
Plastic wastes which are thrown in Agriculture lands and other areas remain non-biodegradable for many years effecting the recharge of ground water and soil fertility resulting drop in food grain production.
Keeping the severe damage by the plastic, especially S.U.P. the state of Karnataka put a ban on manufacture, supply, store, transport, distribute and use of S.U.P. including the S.U.P. items made of Thermocol in entire state of Karnataka since there are alternatives made with biodegradable materials to S.U.P. are available. Many eastern states have also put a ban on production and use of S.U.P.
Forum for Good Governance requests the Hon’ble Chief Minister of Telangana to put a ban on manufacture and marketing of S.U.P. in the state of Telangana.
Commission at the cross-roads again
The High Court stay on declaring group -1 recruitment results did not come as a surprise. Ever since the marks memo and GRL (General Ranking List) was announced by the TGPSC (Telangana State Public Service Commission) the air was ominous .There was palpable unease in all sections concerned with the recruitment which gathered steam by the day eventually becoming more incisive and strident. Candidates who chose Telugu as their medium of examination were particularly not merely upset but were agitated with the marks awarded to them and the final ranks they were allotted or excluded from the GRL. The contentions raised before the High Court have lent further strength to aberrations that were aired widely. Specific among them are instances of wrong totaling, abnormal number of (rather near cent per cent) rank holders from Urdu medium, skewed number of high ranking candidates from
certain exam centers, choice of evaluators and disadvantage suffered by Telugu medium candidates.
The potential for impending problem lay in the very ratio (1:50) and the choice of evaluators for the main exam. Given that there were no recruitments for university and college teachers in the immediate past decade prudence should have guided the Commission to arrive at available qualified evaluators. Lack of assessment of required and qualified evaluators resulted in alleged sub-standard and rather perfunctory evaluation. It is also widely alleged that evaluation was done to meet certain deadlines. Critical analysis made by certain experts in the field of coaching for competitive exams also points to a
very disturbing fact that a mere less than five minutes was spent in evaluating a paper, given the
number of papers evaluated and time taken to announce results. On top of everything, observers point out that suitability of evaluators and quality of evaluation left much to be desired.
The stay on declaring final results ordered by the High Court in light of facts and circumstances placed before it could not have been more appropriate. This is not the first instance that happened in the history of recruitment by the Commission. It is not the first time either that the Commission conducted such exams. Sadly lessons from the past are not learnt resulting in recurrence of past mistakes. The brunt, however, has always been borne by the aspirants and at the cost of their prime youth.
As things stand it is well-nigh impossible to predict outcome of the litigation pending before the High Court. Should it end in scrapping the exam it is bound to cause unimaginable agony to the aspirants. Who will indemnify them against loss of time? Isn’t it time the Commission went into a huddle and introspected? In fact soon after assuming the office the Chairman and members visited UPSC to study their practices and processes. One wonders whether anything has been learnt!
Conversely perception of the government about the Commission, its autonomy and role must change. It should not be seen as a rehabilitation center to extend political patronage. Diligence in choosing members and the Chairman is of utmost importance. It may be pertinent to mention that not long ago appointment of certain members and their qualifications were questioned before the state High Court. Need one say more about the diligence exercised by the government? On the other hand, the Commission devoid of its financial and administrative autonomy looks up to the government for its sustenance reducing itself to that of a department.
Constitution does envisage a clear role and autonomy for Public Service Commissions. It is a sad commentary that their statutory autonomy is eroded. Conversely, inability to appreciate the intent of the constitution and lack of acumen to carry out the intent has been the bane of the Commission. The result is for us all to see. Poorly drafted recruitment notifications, misplaced trust in functionaries working in confidential sections, lack of checks and counter checks, lack of clarity in questions set by the examiners and lack of diligence in the choice of evaluators have characterized the conduct of exams. It is no surprise then that recruitments for long ran into rough weather, often facing the ire of aspirants and failing the scrutiny of judiciary raising questions about the much needed coordination between the government and the Commission. Whenever their actions are not aligned it is the Commission that found itself at the cross-roads. The latest stay by the Hon’ble High Court is one more in the long list of Commission finding itself at the cross-roads.
Tadakamalla Vivek
Former Member TSPSC
పాకిస్తాన్కు బుద్ధి చెప్పాలి
భారతదేశం ఎప్పుడూ శాంతిని, సామరస్యాన్ని ప్రాముఖ్యంగా చూసింది. 1947లో స్వతంత్రం వచ్చినప్పుడు, పాకిస్తాన్తో విడిపోవడం కూడా చర్చల ద్వారానే జరిగింది. అయితే ఆ తర్వాత 1948, 1965, 1971, 1999 (కార్గిల్) వంటి యుద్ధాల ద్వారా పాకిస్తాన్ పలుమార్లు అసూయతో విఘాతం స్పష్టం చేసింది.
ప్రతి యుద్ధంలోనూ భారత్ విజయవంతంగా నిలిచి, శాంతికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా నిలిచింది. 1971 యుద్ధంలో తూర్పు పాకిస్తాన్ విడిపోయి బంగ్లాదేశ్గా అవతరించడమే ఇందుకు చక్కటి ఉదాహరణ. అయినా కూడా పాకిస్తాన్ తాను నేర్చుకోవాల్సిన పాఠాలు నేర్చుకోలేదు.
ఏప్రిల్ నెలలో 22 న జమ్మూ కశ్మీర్లోని పహల్గాం వద్ద 26 మంది అమాయక టూరిస్టులపై ఉగ్రదాడి జరగడం అమానుషం. మానవత్వాన్ని కోల్పోయిన చర్య. యావత్ దేశ ప్రజలను భయభ్రాంతులకు గురిచేసింది. ఇది మతం పేరుతో చేస్తున్న ప్రతీకారం , మత విలువలకు వ్యతిరేకమైన పాశవిక చర్య.
ఈ దాడి నేపథ్యంలో భారతదేశం చేస్తున్న యుద్ధం పూర్తిగా ధర్మయుద్ధం. దేశ ప్రజల రక్షణ కోసం, శాంతి నిలుపుకోవడం కోసం, అంతర్జాతీయ న్యాయం కోసం ఇది అనివార్యం. ఇది కొత్తగా ప్రారంభమయ్యే యుద్ధం కాదు . ఇది గత యుద్ధాల్లో ఇవ్వబడిన హెచ్చరికల పునరావృతం.
ప్రపంచ దేశాలు పాకిస్తాన్కు స్పష్టంగా సందేశం పంపాలి. మతం పేరుతో ఉగ్రవాదాన్ని ప్రోత్సహించడం తగదు. శాంతిని కోరే భారతదేశం సహనం చూపించినంతవరకే, దానికన్నా ముందుకు వెళ్లితే దేశ భద్రత కోసం అవసరమైన చర్యలు తీసుకోవడంలో వెనుకాడదు .
ఇప్పుడు అయినా పాకిస్తాన్ గతాన్ని గుర్తుంచుకుని మారాలి. లేకపోతే భవిష్యత్తు కూడా గతంలానే శోచనీయంగా మారిపోతుంది.
బీమారు రాష్ట్రాల కోసం దేశాన్ని విభజించి పాలిస్తారా?
ఇంకెంతకాలం బీమారు రాష్ట్రాలను పోషించాలి?
ఏ దేశానికైనా ఆ దేశ సమగ్రతకు రాష్ట్రాల సాధికారీత ముఖ్యము. కేంద్రము కింద రాష్ట్రాలు నలిగిపోకూడదు. తమ పార్టీ అధికారంలో ఉన్న రాష్ట్రాలలో ఒకరకమైన విధానాలు ఇతర పార్టీలు పాలనలో ఉన్న రాష్ట్రాలలో వేరే రకమైన విధానాలు వలన దేశ సమైక్యత సమగ్రత దెబ్బతింటుంది. భారతదేశం కేంద్రీకృత సమాఖ్య వ్యవస్థగా పుట్టింది. ఈ సమాఖ్య వ్యవస్థలో అన్ని రాష్ట్రాలకు సమాన అవకాశాలు కేంద్ర ప్రభుత్వం కల్పించాలి. నేడు కేంద్రంలో ఉన్న ప్రభుత్వం జనాభా ప్రాతిపదికన పార్లమెంటరీ స్థానాలను, అసెంబ్లీ స్థానాలను, నిర్ణయిస్తూ డిలిమిటేషన్ చేపట్టడం చూస్తున్నాము. బిజెపి పాలిత రాష్ట్రాలలో అధిక జనాభా గల రాష్ట్రాలుగా ఉన్నాయి. జనాభా ప్రాతిపదికన డిలిమిటేషన్ చేస్తే ప్రస్తుత దక్షిణాది రాష్ట్రాల 129 లోక్సభ సీట్లలో 26 సీట్లు కోల్పోయి వారి భాగస్వామ్యం లోక్సభలో 24 శాతం నుంచి 16 శాతానికి తగ్గిపోతుంది. పెరుగుతున్న జనాభా కి కావలసిన వసతులు కల్పించలేమని 1970 లలో జనాభా పెరుగుదలను గణనీయంగా దక్షిణాది రాష్ట్రాలు తగ్గించుకుంటే అదే నేడు దక్షిణాది రాష్ట్రాలకు శాపంగా మారింది. దేశ ఆర్థిక అభివృద్ధిలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్న దక్షిణాది రాష్ట్రాలు పాలనాపరమైన విషయాలలో పార్లమెంట్లో వారి పాత్ర ఉత్తరాది రాష్ట్ర జనాభా ఆదిక్యం వలన తగ్గిపోచున్నది. ఐదు దక్షిణాది రాష్ట్రాల పన్నుల రాబడి వాటా 36శాతం కాగా ,24 ఉత్తరాది రాష్ట్రాల పన్నుల వాటా 64 శాతమే. దక్షిణాది రాష్ట్రాల వాటా 36% అయినా కేంద్ర ప్రభుత్వం నుంచి దక్షిణాది రాష్ట్రాలు పొందుతున్నది కేవలం 18.6 శాతం మాత్రమే. ఆదాయం కొద్ది జీఎస్టీ జనాభా కొద్దీ ఆదాయ పంపిణీ అంటూ దక్షిణాది రాష్ట్రాలు రూపాయి ఇస్తే వారికి తిరిగి 30 పైసలు మాత్రమే ఇస్తూ , అదే ఉత్తరాది రాష్ట్రాల రూపాయి ఇస్తే నాలుగు రూపాయల వరకు వారి జనాభా పేదరికంలో కూరుకుపోయిందని ఇతర కారణాలు చెప్పి దేశ ఆదాయ వనరులను నేడు అప్పగించుచుండడం సమాఖ్య వ్యవస్థకు పూర్తిగా వ్యతిరేకమైనది.
ఆశిష్ బోస్ అనే జనాభా శాస్త్రవేత్త 1980 లలో బీహార్ ,మధ్యప్రదేశ్ ,రాజస్థాన్ ,ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రాలను భీమారు -BIMARU రాష్ట్రాలుగా పిలిచారు, అంటే బీహార్ – Bi, మధ్యప్రదేశ్ -Ma ,రాజస్థాన్ -R , ఉత్తరప్రదేశ్- U , హిందీ లో బీమారు అంటే వ్యాధిగ్రష్టమైన అనే అర్థము వచ్చే పదాన్ని చేర్చారు. జనాభాపరంగా ఆయుష్ ప్రమాణము రీత్యా పేదరికము నిరుద్యోగము తలసరి ఆదాయము అత్యల్ప స్థాయిలో ఉండి కనీస జీవన ప్రమాణాన్ని కూడా పొందని జనాభా ఎక్కువగా ఉండడంతో భీమారు రాష్ట్రాలుగా పేర్కొన్నారు . ప్రజల జీవన ప్రమాణాల రిత్యా ఈ బీమారు రాష్ట్రాలు ఇతర రాష్ట్రాలతో పోలిస్తే చాలా వెనుకబడి ఉన్నాయి. గ్లోబల్ మల్టీ డైమెన్షనల్ పావర్టీ ఇండెక్స్ 2024 లో మన దేశం 112 దేశాలలో 105వది. దీనికి కారణం పైన పేర్కొన్న బీమారు రాష్ట్రాలలో అనేక జిల్లాలో కడు పేదరికంలో అల్పాభివృద్ధిలో వెనుకబడిన ప్రాంతాలుగా ఉండడం ప్రధాన కారణం. ఇక్కడ ప్రజలు పేదరికంలో ఉపాధి అవకాశాలు లేక కొనుగోలు శక్తి అతి తక్కువగా పోషక ఆహార లోపంతో ఆయుష్ ప్రమాణం అత్యల్ప స్థాయిలో ఉన్నది. దీనికి ప్రధానమైన కారణం ఈ రాష్ట్రాలలో జనాభా నియంత్రణ అమలు ఆశించిన మేరకు ఆనాడు జరగలేదు. 1970 లలో అప్పటి ప్రభుత్వాలు జనాభా నియంత్రణ చేస్తే తప్ప మానవనరులను విద్య వైద్య ఆదాయపరంగా అభివృద్ధి చేయలేమని కుటుంబ నియంత్రణతోనే మానవాభివృద్ధి జరుగుతుందని కుటుంబ నియంత్రణ దేశవ్యాప్తంగా చేపట్టగా దక్షిణాది రాష్ట్రాలు ఈ విధానాన్ని కచ్చితంగా అమలు చేయడం వలన నేడు ఈ దక్షిణాది రాష్ట్రాల జనాభా తగ్గుతూ వచ్చింది. అయితే ఈ బీమారు స్టేట్స్ కుటుంబ నియంత్రణను తూతూ మంత్రంగా అమలు చేయడంవలన జనాభా పెరిగింది. ఇప్పుడు జనాభారంగా దేశంలో డిలిమిటేషన్ చేసి పార్లమెంట్ సీట్లు కేటాయించాలని కేంద్ర ప్రభుత్వం చూస్తోంది.
బీమారు స్టేట్స్ లో పార్లమెంటరీ సభ్యులను పెంచి పార్లమెంటును వారి అజమాయిసులో అంటే ఉత్తరాది లేదా బీమారు స్టేట్స్ కనుసనాల్లోపెట్టి దేశ ఖజానాను కైవసం చేసుకునేందుకేనా? ఇప్పటికే ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు పెట్టుబడిదారుల కనుసనల్లో దేశంలోని పోర్టులు, ఖనిజ నిక్షేపాలు , ఓడరేవులు , బ్యాంకులు ఉన్నాయి. ఖనిజ సంపదను దోచుకునేందుకు అడ్డు వస్తున్నారని అడవులలో గిరిజనులను సైతం వదలడం లేదు. నేడు బీమారు రాష్ట్రాలకు తోడుగా ఉత్తరాఖండ్ జార్ఖండ్ చత్తీస్గఢ్ కొత్తగా బీమారు స్టేట్స్ పక్కన చేరినందున ఉత్తర భారతదేశం అంతా బీమారిగానే గ్లోబల్ మల్టీ డైమెన్షనల్ పావర్టీ ఇండెక్స్ ద్వారా నిరూపింపబడినది. జనాభాను నియంత్రించండి దేశ అభివృద్ధికి తోడ్పడండి అన్న నాటి కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆదేశానుసారం కుటుంబం నియంత్రణను పాటించడమే కాదు గణనీయమైన ఆర్థిక అభివృద్ధిని సాధించాయి దక్షిణ భారత రాష్ట్రాలు . కానీ దీనికి భిన్నంగా జనాభా నియంత్రణను పాటించని ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు చాలావరకు అధిక జనాభా కు పేదరికానికి నిలయాలై బీమారు రాష్ట్రాలుగా ఉన్నాయి. నేడు జనాభానుబట్టి దేశ ఆదాయాన్ని పంపిణీ చేస్తే కష్టపడి అభివృద్ధి సాధించిన దక్షిణాది రాష్ట్రాల ఆదాయమంతా ఈ బీమారు రాష్ట్రాలకు బదలాయించడం ఉత్తర భారత దేశ పాలకుల రాజనీతి పరిపక్వత సందేహించవలసిన అవసరం ఉంది. అంతేకాకుండా ఒకే జాతీయ విద్యా విధానమని హిందీ భాషను దక్షిణాది రాష్ట్రాల పై రుద్దడం జనాభా ప్రాతిపదికన ఎంపీ సీట్లు పెంచడం అధిక జనాభా గల ఉత్తరాది హిందీ రాష్ట్రాలలో భారీగా ఎంపీ సీట్లను పెంచుకొని తద్వారా దక్షిణ భారత ఎంపీలతో పని లేకుండానే దేశాన్ని ఉత్తర భారత దేశ పాలకులు పాలించడమే అవుతుంది. దక్షిణ భారత దేశాన్ని అణచివేసే చట్టాలను సంఖ్యాబలం లేమితో వాటిని అడ్డుకోలేని బలహీన రాష్ట్రాలుగా రూపొందించి దక్షిణ భారతాన్ని ఏలుకోవాలని విభజించు పాలించనే వలస పాలన బుద్ధులు ఇంకా భరతమాతను వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి. జాతీయ సమైక్యతను ఇది దెబ్బతీస్తుంది. ఇటు దక్షిణ భారత అటు ఈశాన రాష్ట్రాల ప్రజలు ఉద్యమాలకు పూనుకోకముందే భారత జాతీయ సమైక్యతను కాపాడుతారని దేశ ప్రజలు ఆకాంక్షించుచున్నారు.
డాక్టర్ ఎనుగొండ నాగరాజ నాయుడు
రిటైర్డ్ ప్రిన్సిపాల్
(గవర్నమెంట్ డిగ్రీ కాలేజ్)
శాంతినగర్ ఎం.ఆర్.పల్లి
తిరుపతి
ప్రకృతి సిద్ధాంతము
నిజాయితీతోనే నిర్భయము,
నిర్భయముతోనే సృజనాత్మకత,
సృజనాత్మకతతో కొత్త ఆవిష్కరణలు.
ఆ కొత్త ఆవిష్కరణలతో యావత్తు మానవాళికి వరాలు.
ఆ ఆవిష్కర్తలకు ఆ ప్రకృతి సైతము సహకరిస్తుంది .
FGG TIMES
M. Padmanabha Reddy I.F.S.(R) (President)